Le Marche is een kleurrijke regio met buitengewone landschappen. Toch is zij door de jaren heen vaak ten onrechte over het hoofd gezien in kunst, literatuur en vooral film, die andere locaties verkoos. Dat beeld leeft breed, maar klopt niet helemaal: enkele grote regisseurs werden direct verliefd op de heuvels van Le Marche en schreven hele scenario’s met haar platteland, zee en schoonheid in gedachten.
Misschien weet niet iedereen dat de film ‘Viaggio con Anita’ uit 1979, geregisseerd door Mario Monicelli en gebaseerd op een treatment – een voorbereidende stap op weg naar een filmscenario – van niemand minder dan Federico Fellini en Tullio Pinelli met een bijdrage van Pier Paolo Pasolini, een bewogen ontstaansgeschiedenis heeft die in Le Marche begint. Fellini, die het verhaal aan Monicelli verkocht, zei in een interview: ‘Als ik ergens spijt van heb, is het dat ik die film niet zelf heb gemaakt.’
Het opvallendste is dat de inspiratie kwam tijdens een reis rond het overlijden van zijn vader. In dat bijna-scenario lag de hele essentie van de heuvels van Le Marche besloten, van prachtige plekken als de Furlo-kloof en belangrijke steden als Fano, dat voor de regisseur altijd het Rimini van zijn jeugd vertegenwoordigde. Achteraf gezien had dit misschien de film kunnen zijn die de positie van Le Marche in de cinema veranderde en het algemene beeld volledig vernieuwde.
Er waren ook andere grote, vaak vergeten erkenningen: de regionale hoofdstad Ancona verscheen meermaals in de Italiaanse film, bijvoorbeeld bij Luchino Visconti in 1943 in ‘Ossessione’ en recenter, in 2001, in het drama ‘La stanza di mio figlio’ van Nanni Moretti.
De heuvels bij Macerata vanaf het terras van het landhuis Villa Claire
Een groep oude landhuizen om te restaureren op het platteland rond Cingoli
Le Marche heeft een sterk karakter en een veelzijdig landschap: platteland, heuvels, bergen, zee, rivieren, dorpen en steden. Elk daarvan is kenmerkend voor de enige Italiaanse regio waarvan de naam in het meervoud staat.
Talrijke filmmakers werden verliefd op die bijzondere verscheidenheid. Hoewel Fellini zijn werk niet voltooide, maakt zijn keuze om de belangrijke plekken van Le Marche te verbeelden ons trots.
De heuvels rond Senigallia, gezien vanaf Casale del Morro
