Vorige week bespraken we de term restauratie, zijn dubbele betekenis en onze voorkeur voor ‘het herstellen van de vroegere pracht’. Om beter te begrijpen hoe belangrijk deze gedachte is om een villa of oud landhuis nieuw leven te geven, moeten we de stromingen en basisprincipes van architectonische restauratie kennen.
Torre Amena, vlak bij de Monti Azzurri: een complex van bakstenen huizen om te restaureren.
Architectonische restauratie is de discipline binnen de architectuur die zich bezighoudt met het behoud en hergebruik van een bouwwerk. Door de geschiedenis heen ontstonden verschillende opvattingen over de juiste methode, door de dubbele betekenis van restauratie.
In de 19e eeuw verbreidden de Fransen het begrip ‘stilistische restauratie’, waarbij het gebouw een geheel nieuw uiterlijk en een nieuwe stijl moest krijgen. De Engelse stroming verzette zich daar kort daarna tegen en stelde ‘romantische restauratie’ als alternatief voor. Die visie was zo radicaal tegengesteld dat zij pleitte voor zorg voor het gebouw, maar ook voor niet-ingrijpen als het in verval raakte.
In Italië waren er halverwege de 19e eeuw twee belangrijke stromingen: ‘historische restauratie’, die niet sterk afweek van de stilistische benadering, en ‘filologische restauratie’, die absoluut respect voor alle onderdelen van het gebouw voorschreef en daarmee dichter bij de huidige opvatting stond.
Architectonische restauratie richt zich tegenwoordig vooral op het behoud van bestaande materialen, respect voor de geschiedenis van het gebouw en bewust hergebruik. Ook wanneer onderdelen moeten worden toegevoegd, is het belangrijk dat ze aansluiten bij de bestaande stijl.
Bij Marche Country Homes behandelen we iedere historische villa en ieder oud landhuis als een architectonisch kunstwerk, ook als het verleden ervan niet algemeen bekend is. Alle woningen en gebouwen in het achterland van Le Marche hebben een diepe band met de streek en haar geschiedenis. Daarom verdienen ze respect en zorg: hun vroegere pracht moet worden hersteld.
